Terwijl ze sprak, hoorde ik vooral één ding: chaos. Een hoofd dat zo vol zit dat er geen ruimte meer is om te ademen, laat staan om keuzes te maken. De woorden bleven komen; aan mij de taak om er rust en richting in te brengen.

Deze situatie is voor veel mantelzorgers herkenbaar. Wanneer iemand het overzicht kwijt is, begin ik altijd met drie eenvoudige vragen:
– Wat geeft je nu het meeste stress?
– Wat kan wachten?
– Wat kan iemand anders doen?

En dan gebeurt er iets.
Ruimte.
Rust.
Duidelijkheid.

Maar vooral: het besef dat je het niet alleen hoeft te dragen.

Mantelzorg is waardevol, maar het mag je niet opslokken. Soms heb je iemand nodig die even meeluistert, meedenkt en meeordent.

Loop jij vast in het overzicht?
Ik kijk graag met je mee — zodat jij weer lucht krijgt en je zorg met vertrouwen kunt blijven geven.